Toen ik een tijdje geleden de opdracht kreeg om voor weekblad Yes een artikel te schrijven over onbaatzuchtigheid, ging ik eerst eens goed nadenken over de werkelijke betekenis van die term. Iemand die onbaatzuchtig is, verwacht helemaal niets terug voor zijn goedheid. Bestaat dat eigenlijk? Ik interviewde een hoogleraar die zich met filantropie en vrijwilligerswerk bezighoudt plus twee meiden die zich vrijwillig inzetten voor goede doelen. En uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat pure onbaatzuchtigheid, in de letterlijke betekenis van het woord, gewoon niet bestaat. Iets van jezelf geven aan een ander, of dat nu je tijd, energie of middelen is, levert altijd iets op: op z'n minst een goed gevoel. En dat is helemaal niet erg.
Je leest er nu over in Yes 50!